Een terugblik op onze zomervakantie van 11 juli tot 2 augustus 2026, drieëntwintig dagen op de weg met de camper, van Nederland via Duitsland, Denemarken en Zweden naar Noorwegen en weer terug.
Sommige vakanties beginnen soepel. Deze niet. Terwijl Amy net terug was van kamp en er nog een laatste fiets in Hoorn moest worden opgehaald, vertrok Linda eerst met de kinderen alvast richting Denemarken — Richard moest nog een dag werken en volgde een dag later per vliegtuig naar Kopenhagen, met twee cappuccino’s in de hand, precies op het moment dat de camper langsreed bij de terminal. “Wat een timing”.
Denemarken en Zweden: de opwarmronde
Na de herontmoeting in Kopenhagen reden we verder over de Øresundsbrug, Zweden in. In Zweden volgde al snel een nieuwe familietraditie waar de kinderen al jaren fan van zijn — ChopChop Asian, een fastfoodketen die het volgens hen met kop en schouders wint van Subway en de “Golden Arches”. Bij Helsingborg werd gezwommen op een Vikingstrand, gefietst naar het Dunkers Kulturhus voor een terrasje aan het water, en hadden we een reünie met Sara van de campervakantie ervoor.
Göteborg leverde een dagje vol contrasten op: zeehonden en pinguïns in het gratis dierenpark van Slottskogen, een eland die rustig aan een bosje takken stond te knagen, reuzenijsjes die niemand op kon, en een verkoelende — eigenlijk ijskoude — duik in het volkszwembad van Jubileumsparken. Die nacht werd geïmproviseerd: de camperplaatsen bleken vol, dus werd het een Park4Night-plekje aan een meertje bij Lerum, met het eerste glas rode wijn van de vakantie aan een picknicktafel terwijl de kinderen van een duikplank sprongen.
Oslo: hitte, ziplinen en een frisse duik naast de opera
Oslo verwelkomde ons met tropische temperaturen. Op de camping Ekeberg — twee bushalten van de stad — werd eerst gegeten bij de foodhallen van Vippa (bestellen via QR-code, veel terraszitplaatsen buiten), en dook Amy meteen van de vlonder naast het operagebouw het water in.
Een dag later, nog steeds in de dertig graden, koos het gezin ervoor om de stad te ontvluchten richting de Holmenkollen. Een pittige wandeling naar de skischans werd beloond met een adembenemend uitzicht, waarna Amy en Linda de zenuwen bijeenraapten voor een zipline naar beneden. Terug in de stad was het zo heet dat zelfs Tycho, boven op het operagebouw, wel klaar was met de volle zon — waarna iedereen “zo gaar als een kalkoen” nog een keer het Opera-strand indook.
Lillehammer: verjaardagsgebak, watervallen en canyoning op slippers
Op weg naar het noorden werd bij Jessheim geluncht — inclusief een gebakje voor Richard’s verjaardag — en bij het Vikingschip van Hamar was het 34 graden! Een duik bij het Hamar-strand bracht even heerlijke verkoeling voordat we doorreden.
In Lillehammer volgde een van de leukste avonturen van de reis: vanaf de camping omhoog langs een beekje op zoek naar een waterval, “bijna canyoning op slippers”, met een paar prachtige uitzichtpunten onderweg. De volgende ochtend, op aanraden van een Nederlands sprekend meisje van de camping, werd ontbeten bij Lillehammer Bakeri — goede koffie, lekkere broodjes, aan de beek in het centrum — daarna een wandeling om onder een waterval af te koelen. Lillehammer zelf, met zijn houten huizen in de winkelstraat, viel bij iedereen in de smaak.
Berenpark, een lekkage en de eerste regen
Bij het Bjørneparken in Flå sloeg het weer om: van 32 naar 21 graden binnen een uur rijden, met de eerste regen van de reis. Die nacht bleek een kitrand om het dakraam van de camper te zijn gaan lekken — Richard werd wakker van getik op tafel en greep naar handdoeken en een teil. De volgende ochtend, na een bezoek aan de Noorse bouwmarkt Maxbo voor nieuwe kit, ging het park open: beren, vossen, lynxen en zelfs een luipaard, en de kinderen mochten zelf rendieren en vossen voeren. Terug bij de camper repareerde Richard de lekkage gelukkig bleef het de rest van de dag droog.
Geilo: mountainbiken, klimmen en een dorpsmarkt met een Vipps-obstakel
Via de Hallingdalveien, met schattige kerkjes en kleine dorpjes onderweg, kwam het gezin in Gol terecht midden in een soort zondagsmarkt. Amy’s wens voor falafel in plaats van kip liep bijna spaak toen bleek dat er alleen met cash of het Noorse betaalsysteem Vipps kon worden afgerekend — Richard moest drie keer het dorp door om contant geld te vinden, maar uiteindelijk was iedereen tevreden.
In Geilo, een Noors skidorp dat ’s zomers uitstekend te mountainbiken is, werd een dag vol actie ingepland: Tycho en Richard met de mountainbike het Bikepark in via de blauwe route “Flow Motion” en een aantal rode afdalingen, terwijl Amy zich in het klimpark uitleefde. ’s Avonds speelde Amy nog een tijd met de border collie van de Nederlandse buren op de parkeerplaats, terwijl Tycho de accu van zijn drone leegvloog — met uitzicht op het dal en de skipistes vanuit de camper.
Langs de Hardangerfjord
De rit over het Hardangerplateau, via de spectaculaire Eidfjordveien langs de Hardangergletsjer, hoorde bij de mooiste stukken weg van de hele reis — al waaide het stevig op 1200 meter hoogte. Bij aankomst bij de Vøringsfossen hoorden we het geluid van de waterval al voor we uitstapten: “een magnifieke waterval”, met een korte hike erlangs waarbij de kinderen nog een plons namen.
Voss zelf viel tegen — “een beetje vergane glorie” — dus werd rechtsomkeert gemaakt naar een iets minder fraaie camperplaats bij Ringøy, met uitzicht op het Eidfjord waar toevallig de Aïda Diva voor anker lag. Via een scheepvaart-app volgde Tycho gefascineerd hoe het cruiseschip ’s avonds weer vertrok.
Bij Odda gingen we met de fiets zes kilometer omhoog naar de Buarbreen-gletsjer — de camper paste er niet, wat achteraf een geluk bleek gezien de smalle bochten. Twee uur wandelen leverde een adembenemend uitzicht op de gletsjer op via een hangbrug. Later die dag, bij de Langfossen — die volgens Richard in de CNN top-10 van mooiste watervallen ter wereld staat — werd overnacht vlak langs de weg, met een drankje in de avondzon en een potje Rummikub voor het slapengaan.
Preikestolen: vroeg de wekker en toch een regenbui
Na een bergpas waar Tycho eindelijk zijn langgekoesterde wens om sneeuw aan te raken kon vervullen, zetten we koers naar de beroemde Preikestolen. De wekker ging vroeg om de grote toeristenstroom voor te blijven — en dat lukte, al kregen ze onderweg alsnog een flinke regenbui te verduren. Op de rotsformatie zelf, 604 meter boven de Lysefjord, wachtte de verplichte foto in de rij, met de fjord die af en toe tussen de wolken door zichtbaar werd. Op de terugweg trokken juist de bezoekersstromen aan — een goede reden om blij te zijn met die vroege wekker.
Stavanger: sauna, een boottocht en Mexicaans eten
In Tau werd, ondanks een stevige regenbui, heerlijk geluncht bij het Italiaanse restaurant Vivendo, voordat we via een 14,4 kilometer lange tunnel (bijna twee keer zo lang als die naar Voss) naar Stavanger reden — waar toevallig ook een regatta voor volle campingplaatsen zorgde.
De dag erna volgde een boottocht de Lysefjord in: langs een grot, twee berggeitjes die ’s zomers op de rotsen worden gezet, onder de Preikestolen door — waar ze de dag ervoor nog op de rand hadden gestaan — en tot slot langs de Whiskey Falls. ’s Avonds werd gegeten bij restaurant Olivia, en mocht Amy nog duiven en zwanen voeren bij de stadsvijver.
Voor vertrek uit Stavanger werd nog een uurtje geboekt bij een sauna aan de jachthaven via het Noorse boekingssysteem dampsauna.no — een aanrader voor wie de stad bezoekt, ondanks dat de camperplaats zelf “geen pareltje” was.
De zuidkust: een grappige rotsformatie en een oude stenen brug
Bij Egersund stond een bezoek aan de Trollpikken op het programma — een rotsformatie met een naam die weinig aan de fantasie overlaat. Onderweg naar Tønstad passeerde het gezin de Terland Klopp, een negentiende-eeuwse, zestig meter lange stenen platenbrug die tot 1977 nog in gebruik was voor verkeer — de langst bewaard gebleven brug van dit type in Scandinavië. In Tønstad zelf werden vier verse pizza’s gehaald en opgegeten op een bankje in het centrum.
De laatste Noorse camping, bij Hornnes, lag naast een aardbeienveld met uitzicht op een fjordstrandje. Amy kreeg er na een lange zwempartij “weer eens van die blauwe lippen”, terwijl Tycho met de drone vloog. Bij het Viltgården Elandpark maakte het gezin kennis met een paar “gentle giants” — de elanden mochten gevoerd worden en hun zachte vacht aangeraakt, na een enthousiaste presentatie van gids Christoffer.
De thuisreis: een emotioneel afscheid en 3 uur over zee
Bij de haven van Kristiansand wachtte een lange rij campers, caravans en vrachtwagens voor de veerboot naar Denemarken. Vanaf het achterdek volgde een laatste, wat weemoedig blik op Noorwegen — “een prachtig land”, met het besef dat het einde van de vakantie dichtbij kwam.
Na aankomst in Hirtshals volgde nog een tussenstop bij het gratis buitenzwembad Vestre Fjordpark in Aalborg (zeewater, klimparkje, warme douches — een topplek, aldus Linda en Richard), waarna via Neumünster en een verrassend soepele rit langs Hamburg werd overnacht bij Bremen. Bij een Duitse bakkerij langs de snelweg — “prima voor koffie en ontbijt mit Brötchen” — werd voor de laatste keer ontbeten, voordat het laatste stuk naar Nederland volgde.
De allerlaatste stop was toepasselijk: sushi op de Afsluitdijk, in de zon, met uitzicht over het water. “Fijn om weer thuis te komen,” schreven ze, “maar de vakantie had wat ons betreft wel veel langer mogen duren in Noorwegen.” Op 2 augustus 2026, drieëntwintig dagen en een land verder, was de camper terug in Heiloo — en wachtte alleen nog de berg was en het uitruimen van de camper.
Praktische tips uit dit reisverslag
Onderweg deelden Linda en Richard een aantal favoriete plekken, die ook voor andere campertravellers handig zijn:
- Vippa (Oslo) — foodhal met veel terraszitplaatsen buiten, bestellen via QR-code.
- Hamar Stupetarn (Hamar) — heerlijk verkoelend zwemwater; zwemschoenen zijn wel handig, geen zandstrand.
- Lillehammer Bakeri — goede koffie en lekkere broodjes, aan de beek in het centrum van Lillehammer.
- Haukeliseter Fjellstue Café — leuke bakkerij/café aan een alpenmeer, met sauna, kano’s en roeiboten te huur.
- Flesana Waterfall — fijn plekje om af te koelen, met redelijke parkeergelegenheid.
- Langfoss Waterfall — volgens CNN een van ’s werelds mooiste watervallen; overnachten met de camper is hier toegestaan.
- Preikestolen Camping — Noors, maar met een volledig Nederlandstalige receptie; duurder dan de parkeerplaats ernaast, maar wel rustiger gelegen.
- Vivendo (Tau) — heerlijk Italiaans eten in dit kleine havenstadje.
- Mexico Restaurant (Stavanger) — leuk gelegen midden in de oude stad.
- Sverd i Fjell — de bekende “zwaarden in de rots”, op de plek van de historische Slag om Hafrsfjord.
- Vestre Fjordpark (Aalborg) — gratis buitenzwembad met zeewater, klimparkje, duikplanken en warme douches.
- dampsauna.no — handige website om lokale sauna’s langs de Noorse kust te boeken.
En de belangrijkste les van de reis, misschien wel: boek populaire camperplaatsen en campings tijdig, houd rekening met smalle wegen op de Route 13, en reken voor de veerboot Kristiansand–Hirtshals op fors hogere tarieven bij een grote camper — via Color Line bleek dat overigens goedkoper te regelen dan via Fjordline.